hazine adası

Bir aşk mektubu...

Tue, 04 Jul 2006 21:39:00 +0300

“Ve izzetli, hürmetli, akıllı, gayretli, şefkatli, güzel yüzlü, şirin sözlü, melek huylu, çelebi kollu, nazik belli, şirin yıldızlı, has ve talihim, oğlum annesi, gönlüm cananesi, inci tanesi hatunum ve hanımım küçük kadın Zeliha Hatun huzuruna. Candan selamlar ve gönülden dualar edip ol mülayim hatırına kat kat sual ederiz. Allah’ın birliğine emanet veririz. Benim küçük kadınım, benim emektarım, ne keyiftesin, ne haldesin, ne demdesin? Neyliyorsun?, ne işliyorsun? İyi misin, hoş musun? Allah yardımcın olsun. Kendin uşak(küçük) iken uşak hizmetine düştün. Allah emeklerini zayi etmesin.Tanrı seni bana bağışlasın. Bir dahi dünya gözü ile görüşmek müyesser eylesin, amin!

Acep cihanda senin gibi var mıdır? Zeliha’m, Zeliha’m! O tatlı canını sevim, o tatlı bakışlarını sevim. Hiç fikrimden gitmezsin. Böylece ayan gönlümde durursun. Maşallah, maşallah! Benim nazlı aşıkım, senin için yollarda ve İstanbul’da besteler yazıyorum; öğreniyorum ki inşallah gelende seninle ses sese verelim de çok türlü besteler, güzel kitaplar okuyalım. Allah tealaya aşık ol.. ( devamı )

Kız Kumu Efsanesi

Thu, 01 Jun 2006 17:32:00 +0300

Eski zamanlarda civarın kralının kızı ile
bir balıkçı birbirlerine aşık olmuş.
Ancak, kral kızı balıkçıya varamaz...
Hal böyle olunca,
kız ile delikanlı gizli gizli
buluşuyorlar tabii...
Kral baba bunu zaman içerisinde öğreniyor
ve bir gece takip ettiriyor kızını...
Diyorlar ki; balıkçı denizden geliyor, kız
kumsalda onu bekliyor,
bulunduğu yeri ışıkla işaret ediyor
delikanlıya...
Ve kral kızı ile delikanlı, gün ağarana
kadar aşk oyunları yapıyorlar birbirlerine...
Kral bir gece askerlerine kızını
yakalamalarını ve kumsalda ışıkla balıkçıya
işaret göndermelerini buyuruyor. Delikanlı
ışığı görünce atlıyor kayığına

Afiyet olsun!

Tue, 25 Apr 2006 19:31:00 +0300

.. ( devamı )

erkekk!

Tue, 25 Apr 2006 19:29:00 +0300

.. ( devamı )

Mevlana'dan

Tue, 25 Apr 2006 19:24:00 +0300

DEMEDİM Mİ?

Oraya gitme demedim mi sana?
Seni yalnız ben tanırım demedim mi?
Demedim mi bu yokluk yurdunda hayat çeşmesi benim?
Bir gün kızsan bana, alsan başını yüzbin yıllık yere gitsen
Dönüp kavuşacağın yer benim demedim mi?
Demedim mi şu görünene razı olma
Demedim mi sana yaraşır otağ kuran benim asıl.
Onu süsleyen bezeyen benim demedim mi?
Ben bir denizim demedim mi sana.
Sen bir balıksın demedim mi,
demedim mi o kuru yerlere gitme sakin.
Senin duru denizin benim demedim mi?
Kuşlar gibi tuzağa gitme demedim mi?
Demedim mi senin uçmanı sağlayan benim,
senin kolun kanadın benim, demedim mi?
Demedim mi yolunu vururlar senin,
demedim mi tövbeni bozarlar senin.
Oysa senin ateşin benim, sıcaklığın benim demedim mi?
Türlü şeyler derler sana demedim mi?
Ölmezlik kaynağını kaybedersin,
yani BEN'i kaybedersin demedim mi?
Söyle, bunları sana hep demedim mi?

Mevlâna Celâleddin-i Rûmi

.. ( devamı )

Türkiyem,Anayurdum,Sebebim,Çarem

Fri, 24 Feb 2006 17:34:00 +0200

TÜRKİYEM, ANAYURDUM, SEBEBİM, ÇAREM! Ben, kağnılarla yaylılarla büyüdüm geldim Çocuk yüreğimi yakan türküler dinleye dinleye. Mahzun kağnılarla, nazlı yaylılarınla Ve tozlu yollarınla sevdim seni Türkiye! O tezek topladığım kırlar, yaylalar... Başına oturduğum, yemek yediğim atandır. Türkiye'm, anayurdum, sebebim, çarem... Taşına toprağına vurgunluğum bundandır... Akşam karanlığıyla başlardı kurbağalar Susar gökyüzü kadar, dinlerdim biteviye. Gecemi besteleyen cırcır böceklerinle.

Orda Bir Çocuk...Burda Ben

Fri, 24 Feb 2006 17:28:00 +0200

ORDA BİR ÇOCUK... BURDA BEN Bir ana gülümserken yorgun ve güzel Yüreği müjdelerle tüy gibi hafiflerken, Orda, bir çocuk doğar sımsıcak dünyamıza Burda ben... Dal nasıl, yaprak nasıl, ekin nasıl büyürse Toprak nasıl uyanırsa bir incecik yağmurdan Orda bir çocuk büyür yumak yumak bir nurdan, Burda ben... Koştuğu, atladığı, durduğu, uzandığı, Düşüp kaldığı yerlerde gözbebeğim var. Orda, toz-toprak içinde bir çocuk ağlar,

Can Yücel'den...

Mon, 06 Feb 2006 15:05:00 +0200

Kadın denilen kayıp kıtayı kesfe cikan milyonlarca erkek, coğu zaman eli
boş döner, açık denizlerdeki bu nafile seferlerinden ...
Kesfettiğini sananlarsa bir süre sonra (belki birkac sene, belki birkac
saat) ayak bastiklari kitayı bambaska bir iklime bürünmüs bulunca,
Kolomb sendromuyla "Acaba yanlıs kitada mıyım? " telaşına kapılırlar.
Oysa genellikle kita degildir yanlis olan; kasifin kitayi algilayis bicimidir ...
Asgari topografya bilgisinden yoksun olusudur ...
Kita'nin bazen kasife göre mevsim degistirebilen, ayni anda birkac iklimi
bir arada yasayabilen potansiyelini algılayamayısıdır ...
Güverteden karanin görünüsüyle, kitadan kasifin görünüsü arasindaki farki kavrayamayisidir.
Bu pusula hatasindan ötürü, kac erkek olaganüstü bir kesfin kenarindan
dönmüstür, kac kasif, henuz kesfetmedigi kitalari yok sayarak gercek yüzölcümünü bilmeden

yasadığı bir kitanin kiyisinda tüketmistir nihayetini kimbilir ?
... Ve kimbilir kac kita uzaktan gülümseyerek izlemistir, cevrede
kendisini arayan şaşkın kasiflerin nafile turlarini ...
&n.. ( devamı )

Film Keyfi

Mon, 06 Feb 2006 14:48:00 +0200

Sınıf öğretmeni, çocukların uykuları üzerine bir araştırma yapıyordu. Rüya görmenin insan ruhunu ne kadar rahatlattığını ve onlar için ne kadar gerekli olduğunu belirttikten sonra:

- Söyleyin bakalım!. dedi. Bu gece ne gördünüz?

Çocuklar, tek tek el kaldırarak rüyalarını anlatmaya başladılar. O haftaki rüyaların bir çoğu, üç gün önce meydana gelen korkunç tren kazası ile ilgiliydi. Bir de, cinnet geçiren bir emeklinin, karısı ve çocuklarını yol ortasında bıçaklaması ile...

Öğretmen, arka sıralarda oturan bir öğrencinin el kaldırmadığını görünce, ona doğru yaklaşıp:

- Hayrola arkadaş!. dedi. Yoksa sen hiç rüya görmüyor musun?

Küçük çocuk, yanakları pembeleşirken:

- Elbette görüyorum!. diye gülümsedi. Ama benim rüyalarım çok farklı.

- O zaman, gördüğünü anlat!. dedi öğretmen. Aynı şeyleri görmen gerekmiyor.

Küçük çocuk:

- Ben, dedemle birlikte gittiğim balık avını gördüm!. dedi. Köyümüze yakın olan derede idik. Ve koca bir balık tutarak eve götürdük.

Öğretmen, yaptığı çalışmayı, bir sonraki dersinde de sürdürdü. O haft.. ( devamı )

Temel "Cenevre Antlaşması"

Mon, 06 Feb 2006 14:37:00 +0200

Temel, Amerikanin durduk yerde Irak`a saldirmasindan rahatsiz olmustur. Bir yolunu bulup baskan Bush`a telefon eder:"Alooo! Ben, Temel olarak size savas acayrum haberunuz olsun!"Bush, gülerek yanitlar:"Hehehe...kac kisilik bir ordun var ki?"Temel düsünür:"Hmmm...kayinpirader Idrus, hala ogli Tursun, kaavedeki arkadaslar..." ve yanit verir: "9 kisidur daa!"Bush icinden kıs kıs güler ve ciddi olmaya calisarak:"Temel bey, sizin 9 kisilik ordunuza karsilik Amerikan ordusu tam 2 milyon askerden olusmaktadir!" der."Hmmm..." der Temel:"Sizu pir süre sonra arayacagum."Aradan birkac gün gecer ve Temel, Bush`u yeniden arar:"Baskan, savas ilanimuz gecerlidur. Bir miktar ekipman hazirladuk size karsi!"Bush, ilgiyle sorar:"Neymis bunlar?" "Hacan, bizim Tursun`un tiraktörü, benim cakaralmaz tüfek